AutiBrains

Een week is weer voorbij gevlogen.

De dagen komen en gaan.Elke dag werk ik mijn planning bij en ga ik van item naar item.Afspraken, rustmomenten en ontspanning wisselen elkaar af.En daar tussen door zijn er lege momenten.Momenten om naar buiten te kijken, even niets te doen en mijn gedachten de vrije loop te laten gaan.In alle rust en stilte doe ik dat. En soms vind ik de stilte wat ongemakkelijk.Want dan geef ik aandacht aan mijn binnenwereld.Mijn worstelingen, mijn gedachtes die vaak door elkaar tuimelen en ik niet goed weet hoe het aan te pakken. Deze gedachtes kunnen in realiteit klein zijn maar in mijn hoofd steeds groter worden.En hoe krijg ik deze dan weer gerelativeerd? Dat is een vraag die ik mij regelmatig stel, en ook wel aan mijn coach stel. Het fijne is dan dat we samen gaan relativeren.Soms komt dan de conclusie dat een gedachte groter is geworden in mijn hoofd.Relativering helpt mij dan om deze groot geworden gedachte te tackelen en het weer kleiner te maken.

Ineens is het daar. Een nieuw idee voor een nieuwe blog.Vaak ontstaan deze titels als ik er helemaal niet mee bezig ben.Inmiddels weet ik dat als ik een idee in mijn hoofd krijg voor een nieuwe blog, ik er goed aan doe om dat direct vast te leggen. Dit zorgt ervoor dat het niet verwaaid en ik het kan uitwerken op het moment dat ik tijd heb.

Er zijn dagen waarop alles nét iets harder binnenkomt. Alsof elk geluid een laagje toevoegt, elke taak een klein steentje wordt dat toch ergens neerkomt, en elke gedachte een draad vormt die zich tussen de rest probeert te vlechten. Voor ik het weet voelt mijn hoofd niet meer als een open veld, maar als een kamer waarin alles tegelijk tegen de muren duwt.